Szczypce ręczne Knipex - opis i rodzaje

Ocena użytkowników:  / 0

Dzień dobry
       Dzisiejszy artykuł dotyczyć będzie rodzajów, budowy i właściwości szczypiec ręcznych. Jest to sprzęt, który obok młotków i śrubokrętów jest w większości wypadków używane w wszelkiego rodzaju pracach .

      Budowa szczypiec opiera się na wykorzystaniu dźwigni, która umożliwia zamienić niewielką siłę dłoni przyłożoną do rękojeści na zdecydowanie większą siłę, która pojawia się na szczękach i pozwala efektywnie ściskanie lub cięcie.
Im dłuższe kamiona szczypiec tym siła zaciskania jest większa. Jeżeli konieczne jest uzyskanie znacznej siły zacisku, odległość od rękojeści do podparcia - nitu łączącego musi być większa, a odległość od złącza do szczęk lub ostrzy musi być możliwie jak najmniejsza.


       Nie we wszystkich wypadkach jest to warunek podstawowy. Przykładowo w szczypcach przeznaczonych dla elektryków i elektroników, priorytetowe jest przystosowanie tych narzędzi do pracy w trudno dostępnych miejscach, lub długość i kształt szczęk.

       Początki szczypiec w Europie sięgają drugiego tysiąclecia p.n.e. Czyli do czasu kiedy ludzie rozpoczęli wykożystywać rudy żelaza. Szczypce wykorzystywali kowale i smolarze. Kowalom pozwalały na trzymanie ich podczas kucia na kowadle. Hutnikom na wyciąganie tygli z dymarek i zlewaniu stali do form.
Postać współczesnych szczypiec nie różni się prawie wcale od tych używanych w czasach starożytnych.
Liczba rodzajów szczypiec wzrastała wraz z rozwojem techniki, a później w związku z wykorzystaniem na skalę masową maszyn. Obecnie wyróżnia się 100 różnych popularnych typów szczypiec. Ilość szczypiec wysoko wyspecjalizowanych wciąż rośnie. Oczywiście takie specjalistyczne narzędzia rzadko pojawiają się w sklepach. Z reguły są one robione ewentualnie przerabiane z standardowych szczypiec i przystosowane do szczególnych operacji. Wytwarza się je w bardzo małych partiach, sięgających czasami kilkadziesiąt sztuk.
Czołowymi producentami w Europie są Knipex, Wiha, Bahco, Gedore, NWS, Facom, Wera, Stanley, Irvin w Polsce Kuźnia, Juko.

Podstawowy podział szczypiec:

Ze względu na kształt szczęk.
Istnieją trzy podstawowe kształty (w przekroju poprzecznym) szczęk: płaskie, półokrągłe i okrągłe. Spotkać można także indywidualne kształty do odrębnych zastosowań.
Ze względu na zastosowanie:
Szczypce tnące (szczypce boczne, szczypce czołowe, obcęgi do usuwania gwoździ , szczypce zbrojarskie). Mają różnego rodzaju krawędzie tnące, bardzo ostre ( ostrza bez skosu ) dla elektroników do cięcia cieńkich przewodów, do obcinania plastikowych nadlewek elementów z wtryskarek. Ostrza ze skosem do standardowych zastosowań i i ostrza o dużym kącie do cięcia elementów stalowych.


      Szczypce zaciskające, szczypce płaskie, szczypce do rur , szczypce samozaciskowe o różnych kształtach szczęk.
Szczypce uniwersalne, zaciskające i tnące takie 2 w jednym. Są to chyba najbardziej popularne narzędzia. Z regułyich szczęki mają licząc od nita mocującego: ostrza tnące, kształtowe zębate wcięcia do ściskania elementów okrągłych. A na końcu dwie płaskie zębate powierzchnie do chwytania blach. Występują jako: szczypce uniwersalne, szczypce tnące wydłużone, szczypce radiowo-telefoniczne.

 


Szczypce składają się z trzech podstawowych elementów:


1 Dwóch rękojeści którymi łapie się narzędzie. Rękojeści powinny być opracowane zgodnie z zasadami ergonomii, tak aby praca szczypcami była pewna i wygodna dla dłoni.
2 Trzpienia łączącego, czyli osi szczypiec. Złącze nie może mieć żadnych luzów, i jednocześnie nie może być mocno spasowane. Jednocześnie przy otwieraniu i zamykaniu jedną ręką, nie może stawiać oporów. Przeważnie są to bolce o specjalnej konstrukcji lub specjalnie profilowane śruby z nakrętką samokontrującą.
3 Główki ze szczęką zaciskającą i ostrzem tnącym. Krawędzie główki powinny być dokładnie oszlifowane do odpowiedniego kształtu.

Ze względu na kształt ostrza wyróżniamy:

Szczypce boczne. Popularnie zwane obcinaczkami, których krawędź tnąca jest równoległa do linii ramion i znajduje się blisko brzegu szczypiec. Jest to bardzo rozbudowana grupa narzędzi o zróżnicowanej długości, różnym kształcie i ostrzach dostosowanych do cięcia w różnych warunkach.

Szczypce środkowe, konstrukcja zapewnia długą żywotność, co skutkuje wysoką wydajnością cięcia. Wymagają jednak większej siły nacisku.
Szczypce tnące czołowe oraz kątowe używane są wtedy, kiedy dostęp do przecinanego elementu jest ograniczony. Krawędzie tnące są prostopadłe lub nachylona pod kątem do ramion. Mogą być także użyte w sytuacji, kiedy zależy nam aby drut został przycięty blisko jakiejś powierzchni.

Wszystkie szczypce są odkuwane ze stali stopowej lub niestopowejProdukowane szczypce wykonuje się z odkuwek i odpowiednio obrabia. Jako materiał używa sięstali chromo wanadowej lub stali narzedziowej stopowej.Sposób produkcji opisany w oddzielnym artykule.

I na koniec temat czasami pomijany - okładziny szczypiec.
Rękojeści muszą zawsze spełniać fundamentalne normy ergonomii i funkcjonalności.
Wyróżniamy rękojeści stalowe i z różnego rodzaju tworzyw.
Stalowe rękojeści to nic innego jak odpowiednio obrobione ramiona pomalowane lub galwanizowane.
Rękojeści z tworzyw pełnią funkcję identyfikacyjną, ergonomiczną i zabezpieczającą -znaczek 1000V.
I tu uwaga pra pod napięciem tylko z narzędziem zcertyfikatem 1000V spełniającym normy bezpieczeństwa wg norm IEC 60900, DIN EN 60900, VDE0680.

Wszystkie szczypce izolowane firmy KNIPEX są sprawdzane pod wieloma względami, aby zapewnić maksimum bezpieczeństwa użytkownikowi.

Testy obejmują:

Wytrzymałość dialektryczna
Wszystkie szczypce są testowane indywidualnie. Badanie polega na sprawdzeniu pod napięciem 10 000 V AC. Po zatwierdzeniu dopuszczone do obrotu pod napieciem 1000 V AC. Daje to 10 krotny współczynnik bezpieczeńtwa.

Testy na odporność izolacji
Po zanurzeniu w wodzie na 24 h i testuje pod napięciem 10000V przez 3 minuty. Jednocześnie wyznaczane są wszystkie przebicia prądu. Pozwala to wyeliminować możliwość przeskoku iskry z izolacji na nieosłoniętą główkę szczypiec lub możliwość przebić.

Pomiary materiału izolacyjnego
Pod naciskiem 20 N, w temperaturze +70o C i pod napięciem 5 000 V AC rękojeści poddawane są testowi na dielektryczne przebicie izolacji.

Pomiary rękojeści
Pomiar jest przeprowadzany w temperaturze -25o C. Materiał, z którego wykonano izolację zachowuje twardość potrzebną do przyjęcia uderzenia przyrządu testowego bez pęknięć i rys.

Testy na przyleganie
Bardzo istotny test przylegania materiału, z którego wykonano okładzinę, ma na celu wykazanie trwałej przyczepności izolacji do narzędzia. Test polega na poddawaniu szczypiec sile nacisku 500 N przez 168 h w temperaturze +70o C.

Test palności
Niski wskaźnik palności izolacji likwiduje ryzyko pożaru.

Rodzaje i budowa szczypiec bocznych

Ocena użytkowników:  / 1

     Tak jak w przypadku wszystkich narzędzi ręcznych, zadaniem szczypiec jest zwiększenie wydajności ludzkiej dłoni.
Szczypce są skonstruowane zgodnie z zasadą dwuramiennej dźwigni, która pozwala zamienić niewielką siłę dłoni przyłożoną do rękojeści na zdecydowanie większą siłę, która pojawia się na szczękach i pozwala na efektywne zaciskanie lub cięcie.

     Siła pojawiająca się na szczękach, a która powoduje ruch zaciskający podczas zamykania rękojeści, wzrasta wraz ze współczynnikiem przełożenia dźwigni. W przypadku szczypiec, w których wymagana jest znaczna siła zacisku, odległość od rękojeści do złącza musi być znaczna, a odległość od złącza do szczęk lub ostrzy musi być tak mała, jak to tylko możliwe.
Jednak w przypadku wielu szczypiec (np. przeznaczonych dla elektryków i elektroników) siła nie jest aż tak istotna, jak przystosowanie tych narzędzi do pracy w trudnodostępnych miejscach.

     Początki szczypiec w Europie sięgają drugiego tysiąclecia p.n.e., czyli do czasów kiedy ludzie rozpoczęli wykuwać żelazo. Szczypce pozwalały im na przenoszenie rozgrzanych do czerwoności żelaznych elementów i trzymanie ich podczas obróbki na kowadle. Kształt współczesnych szczypiec używanych do odkuwania nie różni się prawie wcale od tych używanych w czasach starożytnych.

   Liczba rodzajów szczypiec wzrastała wraz z rozwojem rzemiosła, a później w związku z masową industrializacją. Obecnie wyróżnia się 100 różnych popularnych typów szczypiec. Liczba szczypiec wysoko wyspecjalizowanych wciąż rośnie. Oczywiście takie specjalistyczne narzędzia rzadko pojawiają się w sklepach.
W Niemczech produkuje się ponad 1 milion par szczypiec miesięcznie i około połowa z nich trafia na export. Najbardziej typowymi szczypcami są np. szczypce tnące boczne, szczypce uniwersalne i szczypce do rur.

Szczypce i obcinaczki, firmy KNIPEX.


Podstawowy podział szczypiec: :
szczypce tnące (szczypce boczne, szczypce czołowe, obcęgi u. s. w.), https://domtechniczny24.pl/szczypce-tn%C4%85ce.html


szczypce zaciskające, szczypce płaskie, szczypce do rur oraz
szczypce uniwersalne, używane zarówno do cięcia, jak i zaciskania (szczypce uniwersalne, szczypce tnące wydłużone, szczypce radiowo-telefoniczne itp u.s.w.).
Para szczypiec składa się z trzech podstawowych elementów:
dwóch rękojeści którymi chwyta się narzędzie. Rękojeści powinny być zaprojektowane zgodnie z zasadami ergonomii, tak aby praca szczypcami była bezpieczna i wygodna dla dłoni.
     Złącza, czyli osi (trzpienia) szczypiec. Złącze to musi poruszać się bez żadnego luzu, tak aby szczypce z łatwością mogły być otwierane i zamykane jedną ręką.
Główki ze szczęką zaciskającą i ostrzem tnącym. Krawędzie główki powinny być precyzyjnie oszlifowane do odpowiedniego kształtu. Dwie krawędzie tnące muszą być ostre i dokładnie przylegać do siebie.


     Wyróżnia się następujące rodzaje złączy:
Złącze nakładkowe, jak np. w obcęgach. Dwie niepodcięte części szczypiec ułożone są jedna na drugiej.
Złącze z podcięciem, jak np. w szczypcach uniwersalnych. Dwie podcięte (w okolicy złącza) części szczypiec umieszczone są jedna na drugiej.
Złącze wsuwkowe w którym jedna część szczypiec posiada szczelinę, a druga część została w nią wsunięta. Ten typ złącza – nie dotyczy to szczypiec do rur – jest bardzo kosztowny w produkcji i wymaga znacznie lepszego materiału. Dlatego też złącze to jest rzadziej stosowane niż dwa pierwsze rozwiązania.
Szczypce są odkuwane ze stali stopowej lub niestopowej. Zwykłe szczypce produkuje się ze stali niestopowej o zawartości węgla 0,45%. Szczypce wysokiej jakości oraz o zwiększonej wytrzymałości wytwarza się ze stali o większej zawartości węgla lub/i dodatku stopu np. chromu lub wanadu.
Cięcie drutu o różnej grubości i z różnego materiału wymaga odpowiednio do tego zaprojektowanych szczypiec. Gama szczypiec firmy KNIPEX oferuje trzy różne typy ostrzy: boczne, czołowe i środkowe.


Wszystkie one posiadają indukcyjnie hartowane ostrza .Szczypce boczne to rodzaj szczypiec tnących, a ich szeroka gama zapewnia szczypce o zróżnicowanej długości, kształcie i ostrzach dostosowanych do cięcia różnych materiałów.

     Szczypce środkowe zapewniają dużą stabilność i trwałość ostrzy połączoną z dogodnym kątem ostrza, co skutkuje wysoką wydajnością cięcia. Dzięki temu wymagają znacznie mniejszej siły od operatora.

     Szczypce tnące czołowe oraz kątowe używane są wtedy, kiedy dostęp do przecinanego drutu jest ograniczony do takich właśnie pozycji. Mogą być także użyte w sytuacji, kiedy zależy nam aby drut został przycięty blisko jakiejś powierzchni. (gdybyśmy w takim przypadku użyli szczypiec bocznych, to palce trzymające rękojeść ograniczyłyby nam dostęp miejsca cięcia).

Gwintowniki do stali INOX

Ocena użytkowników:  / 0

    Cześć

    Obróbka skrawaniem stali Inox zawsze przysparza wiele kłopotów. Kwasówka jest ciągliwa i podczas pracy lepi się do narzędzi. Skutkuje to odsunięciem krawędzi skrawającej narzędzia od obrabianego przedmiotu, bardzo szybkie nagrzewanie, często słychać charakterystyczny pisk. Przegrzane narzedzie tępi się i nie nadaje do dalszej obróbki. Wyjściem z tego problemu są specjalne narzędzia do obróbki stali INOX: wiertła kobaltowe, narzynki do stali nierdzewnej, gwintowniki INOX, frezy INOX i inne. Do tego konieczne jest używanie specjalnych dedykowanych płynów do wiercenia i gwintowania nierdzewki np. TEREBOR.

    Miałem niedawno możliwość przekonania sie na własnej skórze, co to znaczy nacinanie gwintu na szpilce z nierdzewki zwykłą narzynką i narzynką do stali nierdzewnej z użyciem Tereboru. W pierwszym wypadku zwykła narzynka zrywała zwoje, bardzo ciężko szło i gwint wyglądał tragicznie. W niektórych miejscach był zerwany nawet na połowie obwodu. W drugim wypadku w ruch poszła narzynka do stali INOX i preparat Terebor. Efekt był zupełnie inny, pełny gładki gwint szybko i sprawnie nacięty. Błąd polegał jedynie na tym, że krzywo zaczęliśmy, ale to sprawa wprawy i przygotowania czoła pręta.

narzynka-fanar-inox-hsse.jpg

    Analogicznie ma się sprawa z gwintownikami do stali INOX. Wykonane są ze stali HSSE i posiadają geometrię i powłoki umożliwiające obróbkę stali nierdzewnych. Gwintowniki ręczne i wysokowydajne stosuje sie w obróbce stali nierdzewnych austenitycznych, stali nierdzewnych ferrytyczno-austenitycznych (duplex).
Występuje kilka rodzajów gwintowników zależnie od przeznaczenia ręczne HSSE i HSSE z powłoką TIN, oraz wysokowydajne, przeznaczone do pracy na obrabiarkach konwencjonalnych i CNC.:
Poniżej kilka ich typów:

Ręczne HSSE

Do otworów nieprzelotowych < 2,5xD
Gwintownik INOX R40 HL
Cechy gwintownika:
Supergładka i odporna na ścieranie powłoka HL,
Rowki spiralne 40
Opuszczenie stożkowe średnicy zewnętrznej gwintu
Wzmocniona konstrukcja
Materiał HSSE
Nakrój C (2-3xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374

Gwintownik INOX R40 OX
Cechy gwintownika:
Azotopasywowane OX
Rowki spiralne 40
Opuszczenie stożkowe średnicy zewnętrznej gwintu
Wzmocniona konstrukcja
Materiał HSSE
Nakrój C (2-3xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374

Do otworów przelotowych < 3xD
Gwintownik INOX B HL
Cechy gwintownika:
Supergładka i odporna na ścieranie powłoka HL
Rowki proste ze skośną powierzchnią natarcia
Materiał HSSE
Nakrój B (4-5xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374

Gwintownik INOX B OX
Cechy gwintownika:
Azotopasywowane OX
Rowki proste ze skośną powierzchnią natarcia
Materiał HSSE
Nakrój B (4-5xP)
Wykonanie wg DIN-371; DIN-376; DIN-374.

Tarcze do cięcia drewna Bosch

Ocena użytkowników:  / 1

Witam
   Nowe uniwersalne tarcze pilarskie Bosch Multimaterial wyróżniają się bardzo długą żywotnością i czystym cięciem: aluminium, laminatów, płyt wiórowych, płyt epoxydowych, drewnie twardym i miękkim.
Właściwości te są zasługą wyjątkowej technologii produkowania i lutowania zębów. Technologie MicroteQ, która umożliwia nadzwyczaj solidne i trwałe połączenie zębów z korpusem tarczy. Dzięki wyjątkowej geometrii HLTCG zęby są dokładniej osadzone w korpusie i bardziej odporne na złamanie. Węgliki trapezowe wyglądają tak, że za zębem płaskim jest umieszczony trochę wyższy ząb trapezowy.Węglik trapezowy nacina materiał nieco węziej niż ostateczna szczelina, co zapobiega uszkodzeniu zęba przy cięciu ciężkich materiałów. Klienci profesjonalni, mogą pracować jedną tarczą pilarską dłużej i z większą precyzją – bez konieczności częstej wymiany tarczy pilarskiej.

   Nowe piły tarczoweprzeznaczone są do cięcia wszelkich najpopularniejszych materiałów z aluminium, miedzi, mosiądzu, twardych laminatów drewnopochodnych, tworzyw sztucznych, płyt epoksydowych. To wszystko za sprawą ujemnemu kątowi nachylenia zębów, który wynosi -5 stopni. Stabilnie węgliki o zmiennej geometrii zapewniają doskonałe efekty cięcia przy zachowaniu długiej żywotności tarczy.

Tarcze pilarskie MultiMaterial dostępne są w wersjach o różnej wielkości, z różną liczbą zębów, a niektóre z dodatkowymi otworami pod zabierak tarcz dociskowych. Przeznaczone są do: pilarek stacjonarnych, pilarek ręcznych skala średnic od 130-240mm oraz do ukośnic do cięcia drewna - średnice 210, 216, 260, 305, 350, 400.
Na tarczach jest wyjątkowa powłoka cleanteQ, która redukuje tarcie, dzięki czemu tarcza nie ogrzewa się w trakcie pracy. Dodatkowo, powłoka chroni tarczę przed korozją. Wycinane laserem szczeliny dylatacyjne gwarantują wysoką trwałość tarczy oraz łatwiejszą i cichszą pracę przy niskim poziomie drgań.

Wkrętak Wiha z magazynkiem

Ocena użytkowników:  / 1

Nowości narzędziowe Wiha Kwiecień 2014
Wiha wyprodukowała trochę nowości, jedną z nich jest wkrętak z końcówkami schowanymi w rękojeści. Nie było by w tym nic odkrywczego gdyby nie sposób wysuwania się końcówek i ich długość. Wkrętak Wiha 38588 jest zakończony magnetyczną końcówką 1/4 cala, ma szeroki i ergonomiczny chwyt wykonany z tworzywa, które zapobiega wyślizgiwaniu się rączki podczas pracy. Końcówki o długości 70mm są ulokowane w rękojeści. Wystarczy nacisnąć dwa przeciwległe przyciski i zasobnik wysunie się na sprężynie. Bity po wysunięciu są lekko odchylone, co w znacznym stopniu ułatwia wkładanie i wyciąganie bitów. Przyciski są tak skonstruowane, że nie ma możliwości otwarcia zasobnika w trakcie pracy. W zestawie mamy 3 płaskie bity i trzy krzyżaki ph 1,2,3.
Ciekawostką jest sprzedawany przez nas kpl. kluczy imbusowych zaczynających sie od 1,5mm. Jest to jeden z niewielu kpl. nadający sie do szybkich napraw i regulacji części rowerowych, w modelarstwie i replikach ASG. Klucze imbusowe mieszczą się w kieszeni kurtki, wysuwane są czerwonym przyciskiem a solidna plastikowa rączka pozwala na łatwe i szybkie odkręcanie i dokręcanie broków i śrub imbusowych.

   
© ALLROUNDER